Ulasan Buku

Mengulas buku, mengupas isi, meningkat kefahaman dan produktiviti.

Pengucapan Awam Yang Berkesan

Posted by blogpmm on November 30, 2009

Maimunah Osman (2000).Pengucapan Awam Yang Berkesan. Institut Tadbiran Awam Negara. 111.
Di ulas oleh Safhiful Rabbi bin Muhamad Noor

Tema pengucapan awam yang diketengahkan oleh pengarah Maimunah Osman ini merupakan satu inisiatif baik dalam menyediakan satu wadah dalam penyampaian ucapan yang lebih baik dan berkesan. Buku ini memberi panduan bagi membuat pengucapan awam yang berkesan melalui perancangan, persediaan dan persembahan. Di samping itu ia akan membawa pembaca mengenal pasti tujuh elemen bagi menentukan kejayaan pengucapan awam dan seterusnya panduan atau petua semasa membuat persembahan.

Pengarang cuba mendekati pembaca melalui lapan (8) bab iaitu pendahuluan, tujuh elemen dalam pengucapan awam, perancangan dan persediaan, latihan, persembahan, mengurangkan gementar, mengendalikan soalan dan mengendalikan audien yang sengaja mencari perhatian. Apa yang diperhatikan di dalam penulisan buku ini, pengarang lebih gemar menggunakan rajah dan carta dalam membincangkan sesuatu isu. Contohnya pada bab 1, rajah 1: 7 elemen pengucapan awam telah digunakan dalam memberi gambaran kepada pembaca tentang 7 perihal yang terdapat dalam satu kitaran pengucapan awam yang baik.

Apa yang telah diketengahkan oleh pengarang sedikit sebanyak telah memberi penjelasan kepada pembaca tentang bagaimana untuk menyampaikan ucap awam yang berkesan. Secara kasarnya, apa yang telah dilakukan oleh pengarang telah berjaya mencuri hati pembaca. Apa yang penting ialah pendekatan pengarang melalui penerangan bergambar mampu membuatkan pembaca faham tentang mesej yang cuba disampaikan.

Pengarang telah menggunakan kaedah psikologi dan peneguhan di akhir karangan dalam memujuk pembaca agar terus berusaha untuk memperbaiki kemahiran pengucapan awam. Pengarang telah menggunakan kaedah pembacaan dan rujukan primer dalam menghuraikan idea pengucapan awam ini. Terdapat 13 rujukan yang telah digunakan dalam karangan pengucapan awam ini.

Karangan yang berbentuk deskriptif ini telah berjaya dihasilkan pengarang dengan berlandaskan kepada ilmu pengucapan awam. Kumpulan sasaran karangan ini ialah pengucap-pengucap yang masih kebuntuan untuk menghasilkan suatu ucapan yang berkesan termasuklah ahli akademik dan bukan akademik.

Sebagai peneguhan, pengarang telah sekali lagi menerangkan isi kandungan karangan di akhir bab. Bab 1 telah menceritakan kepada pembaca tentang kepentingan pengucapan awam dalam kehidupan seharian.

Pengarang meneruskan dengan bab 2 yang menjelaskan bahawa terdapat 7 elemen dalam pengucapan awam iaitu pengucap, mesej, saluran, pendengar, maklum balas, gangguan dan setting. Manakala bab 3 pula telah menceritakan tentang perancangan, latihan dan persembahan.

Pengarang telah mendekati pembaca dengan mengetengahkan bab 4 yang telah menyentuh secara mendalam tentang latihan-latihan yang perlu dalam menghasilkan suatu ucapan yang baik dan berkesan. Bab 5 menerangkan kepada pembaca tantang persembahan yang mana diteruskan dengan bab 6 yang lebih menarik iaitu cara-cara untuk menghilangkan rasa gementar. Bab terakhir di dalam karangan pengucapan awam ini ialah kaedah untuk mengendalikan soalan.

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: